KANDYDACI KW STOWARZYSZENIA SĄSIEDZKIE WŁOCHY - OKRĘG nr I

1. JOLANTA PIECUCH (Z DOMU LEŚNIAK)

O mnie:
Z Włochami jestem związana od zawsze. Tu się urodziłam tu chodziłam do SP nr 94 przy ul. Cietrzewia i grałam w siatkówkę w klubie Przyszłość. Tu wróciłam w dorosłym życiu i zamieszkałam wraz z rodziną na ul. Naukowej.
Z wykształcenia jestem ekonomistką (absolwentka SGPiS), ukończyłam studia podyplomowe z audytu i kontroli wewnętrznej, mam uprawnienia członka rad nadzorczych. W 2002 roku wraz z grupą mieszkańców Włoch założyłam Stowarzyszenie Sąsiedzkie Włochy, którego jestem prezesem. Działam w Komisji Dialogu Społecznego przy Prezydent m.st. Warszawy, jestem członkiem Stowarzyszenia Ład na Mazowszu . W 2009 roku byłam współinicjatorem akcji społecznej „Dość chaosu, planuj z głową”, mającej na celu walkę z chaosem architektonicznym w Polsce (www.petycja.org.pl).

Co chcę zrobić dla dzielnicy i mieszkańców Włoch:
Moim celem numer 1 jest zatrzymanie chaosu urbanistyczno-architektonicznego  w dzielnicy i stworzenie przyjaznych przestrzeni publicznych dla mieszkańców Włoch. Chciałabym żeby ul. Popularna i ul. Globusowa stały się reprezentacyjnymi ulicami Włoch, a zaniedbany obecnie plac przy Dworcu PKP wizytówką naszej okolicy. Będę inicjatorem programu prawdziwej rewitalizacji miasta ogrodu Włochy.
Będę działać na rzecz wprowadzenia dostępu do bezprzewodowego Internetu dla mieszkańców dzielnicy.
Pragnę doprowadzić do rzeczywistego udziału mieszkańców w decyzjach samorządu, zwłaszcza w obszarze zagospodarowania przestrzennego (m.in.poprzez informowanie o terminach opiniowania planów i przystępne przybliżanie często skomplikowanych procedur). Będę działać na rzecz uczynienia urzędu dzielnicy przyjaznego mieszkańcom, tak abyśmy mogli w nim załatwiać sprawy później niż tylko do 16-ej. Uważam, że na stronie internetowej urzędu dzielnicy powinny być publikowane wszystkie protokoły z posiedzeń komisji rady dzielnicy, tak by mieszkańcy dokładnie wiedzieli, jakie są stanowiska radnych w poszczególnych sprawach. Konieczny jest również lepszy nadzór mieszkańców nad wydatkami publicznymi dzielnicy.
Startuję na radną po raz pierwszy. Znam urząd z pozycji petenta i z perspektywy 9 letniej pracy w organizacji pozarządowej. Urząd ma być dla mieszkańców, nie odwrotnie!

2. WIESŁAWA KRYSIK

O mnie:
Mam 36 lat, mieszkam wraz z mężem i 5-letnim synkiem na ul. Czereśniowej.
Jestem absolwentką Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej i Szkoły Głównej Administracji i Zarządzania (m.in. kierunku Zarządzanie Zasobami Ludzkimi). Dzięki wieloletniemu doświadczeniu w pracy w dużych firmach w obszarze ustawy Prawo zamówień publicznych, znam procedury warunkujące pracę urzędu i tryb podejmowania decyzji urzędowych oraz możliwość korygowania ich.

Co chcę zrobić dla dzielnicy i mieszkańców Włoch:
Według mnie ważne jest, aby infrastruktura dzielnicy Włochy była przyjazna maluchom i ich rodzicom – ogródki jordanowskie, ścieżki rowerowe, skwerki do odpoczynku i zabawy, kluby rodzinne i lokale gastronomiczne dla całych rodzin. Planuję również zadbać, aby szkoły były odpowiednio doposażone i zapewniały maluchom opiekę również pozalekcyjną. Równie ważną kwestią dla wszystkich jest bezpieczeństwo – zarówno w życiu codziennym (zwiększenie ilości patroli), jak i na ulicach – droga do szkoły, piesze wycieczki ludzi starszych (optymalizacja ruchu drogowego). Działania w tych zakresach wpłyną również na wzmocnienie pozycji lokalnych przedsiębiorców poprzez uruchomienie nowych inwestycji w tworzeniu przyjaznej nam wszystkim infrastruktury.

3. MAŁGORZATA RAU-DOBKOWSKA

O mnie:
We Włochach mieszkam od 11 lat. Wraz z rodziną mieszkam na ul. Batalionu Włochy. Tu na dobre zapuściłam swoje korzenie, posadziłam nie jedno drzewo…Mam wyższe wykształcenie, na co dzień pracuję jako kierownik projektów w firmie doradczej (szkolenia, optymalizacja i zarządzanie zespołami).

Co chcę zrobić dla dzielnicy i mieszkańców Włoch:
Chciałabym działać na rzecz realizacji zadań, o które staramy się od lat, a które związane są z infrastrukturą społeczną. W dzielnicy muszą powstać kolejne przedszkola publiczne, a także ośrodek sportowy z prawdziwego zdarzenia. Będę również działać na rzecz rewitalizacji Fortu Włochy, tak by stał się on centrum społecznym dla mieszkańców dzielnicy.

4. AGNIESZKA HEJDUK

O mnie:
Mieszkam na we Włochach od 20 lat. Chodziłam tutaj do Szkoły Podstawowej  nr 94 i do Gimnazjum przy ul. Cietrzewia. Obecnie mieszkam na ul. Sklepowej.Ukończyłam studia z wyróżnieniem na kierunku Stosunki Międzynarodowe,  ze specjalizacją Dyplomacja na uczelni Collegium Civitas. Jestem  również stypendystką Universitat Autonoma de Barcelona, gdzie  studiowałam prawo. Obecnie pracuję na uczelni i zajmuję się projektami  unijnymi. Jestem organizatorką wielu konferencji i spotkań dotyczących  profilaktyki bezpieczeństwa publicznego.

Co chcę zrobić dla dzielnicy i mieszkańców Włoch:
Chciałabym działać na rzecz podniesienia poziomu bezpieczeństwa w  dzielnicy - m.in. poprzez przywrócenie komisariatu policji we  Włochach. Zależałoby mi na zorganizowaniu cyklu szkoleń z zakresu  przeciwdziałania przestępczości i demoralizacji wśród nieletnich oraz  na prowadzeniu działań edukacyjnych i profilaktycznych na rzecz  podniesienia świadomości społecznej w zakresie przemocy i agresji  szkolnej oraz przemocy w rodzinie (odpowiedzialność prawna, pomoc  psychologiczna).
Ponadto chciałabym „zaktywizować” mieszkańców Włoch,  organizując różnego rodzaju debaty i spotkania z udziałem znanych dziennikarzy, polityków, dyplomatów i artystów.

5. MATYLDA GADOMSKA

O mnie:
Z Włochami jestem związana zarówno historycznie jak i uczuciowo. W drugiej połowie lat dwudziestych mój pradziadek Roman Sobieszek kupił od rodziny Koelichenów ziemię w Nowych Włochach, gdzie przy ulicy Ciszewskiej (dawniej Hoene Wrońskiego) wybudował rodzinną willę Włochy, w 38 roku także kamienicę czynszową. Natomiast rodzina mojej prababci Aleksandry z domu Mizerskiej osiedliła się w Starych Włochach przy ul. Cietrzewia. Urodziłam się i wychowałam w Śródmieściu, ale po ukończeniu studiów postanowiłam zamieszkać we Włochach.

Co chcę zrobić dla dzielnicy i mieszkańców Włoch?
Z racji związków emocjonalnych, a także wykształcenia i zainteresowań – jestem historykiem sztuki – przestrzenny rozwój Włoch, ład urbanistyczny i poszanowanie dla tradycji miejsca i idei miasta-ogrodu są dla mnie niezwykle istotne. Pragnę wesprzeć wszystkie działania chroniące to, co we Włochach najcenniejsze i czyniące je wymarzonym miejscem zamieszkania. Chciałabym działać na rzecz przywrócenia dzielnicy przedwojennego charakteru miasta-ogrodu, w którym to mieszkańcy decydują o charakterze zabudowy i jego funkcjonowaniu, tak aby mieszkańcy czuli się u siebie. Zależy mi również na wzbogaceniu oferty kulturalnej i zachęceniu sektora pozarządowego do działania na terenie Włoch w zakresie kultury, sztuki i edukacji. Chciałabym ponadto doprowadzić do budowy nowoczesnego basenu dla mieszkańców Starych i Nowych Włoch.

6. KAZIMIERZ TARNAS

O mnie:
Od 68 lat stale związany jestem z Włochami. Tu się urodziłem. Tu mieszkali moi dziadkowie. Tu w magistracie miasta -  ogrodu Włochy pracował mój ojciec, który we wrześniu 1942 roku wraz z burmistrzem  Włoch i proboszczem – ks. J.Chrościckim został aresztowany przez gestapo i  stracony w  KL  Auschwitz. Tu, we Włochach ukończyłem szkołę podstawową
i  liceum ogólnokształcące zdając maturę w 1960 r. Tutaj grałem w parafialnym zespole teatralnym i tu wyreżyserowałem pierwszą moją   sztukę teatralną. Była to „ Męka Pańska „. Tutaj również, po ukończeniu Studium  Nauczycielskiego, podjąłem  pierwszą pracę jako nauczyciel języka polskiego w  szkole przy ul . Cietrzewia.
Następnie studiowałem  w PWST w Warszawie na wydziale reżyserii  jednocześnie  będąc  asystentem reżysera Kazimierza Dejmka w Teatrze Narodowym  realizując m.in. „ Dziady” A. Mickiewicza. Wydarzenia 1968 roku przerwały moje studia.W 1969 w Domu Kultury przy ul. Reja na  Ochocie założyłem Teatr  „Rekonesans” -/pierwowzór późniejszego Teatru Ochoty/ wraz z ogniskiem teatralnym dla młodzieży, która grała tam  w spektaklach teatralnych. Niedopuszczenie do premiery „ Nocy Listopadowej „ St. Wyspiańskiego w listopadzie 1970 r. przerwało moją pracę w teatrze. Następnie była moja asystentura w Teatrze Telewizji u Jerzego Antczaka i praca drugiego reżysera w filmie i serialu telewizyjnym „ Noce i dnie „.Dziewięcioletni staż reżyserski to wspaniały okres nauki planowania, strategii i zarządzania produkcjami wielkich filmów i seriali.
Od 1983 roku poświęciłem się, już jako samodzielny reżyser, twórczości filmowej dla dzieci i młodzieży. Zrealizowany cykl  filmów i seriali telewizyjnych wg książek Kornela Makuszyńskiego takich jak „Szaleństwa panny Ewy”,  ‘Panna z mokrą głową „, czy nowe realizacje „ Awantury o Basię” i „Szatana z siódmej  klasy” mówią wszystko o moich ideałach i preferencjach wartości stosowanych w życiu a przede wszystkim  służących wychowaniu młodego patriotycznego pokolenia.

Co chcę zrobić dla dzielnicy i mieszkańców Włoch?
W pracy radnego chciałbym przede wszystkim zająć się sprawami oświaty i wychowania dzieci i młodzieży. Zadbać o ich wszechstronny rozwój ze szczególnym naciskiem na rozwój duchowy i kulturalny w tzw. czasie wolnym. W sprawach kultury widzę konieczność  zlikwidowania „pustyni kulturalnej” rozpościerającej się w całej naszej dzielnicy  w  zakresie profesjonalnej – wysokiej – kultury poprzez stworzenie CENTRUM w planowanej rekonstrukcji  fortów.
Istotnym zadaniem moim byłoby również  strzeżenie ładu przestrzennego „miasta-ogrodu” i uratowanie tego co da się jeszcze uratować. Wymaga to zdecydowanego przeciwstawienia się ciągotom wielu  marzącym o „betonowym mieście” z kolejnymi koszmarnymi blokowiskami.
Mam nadzieję, że w ścisłym porozumieniu z mieszkańcami uda się nam ocalić Włochy jako „miasto-ogród” a wszystko to z myślą o następnych pokoleniach. Pokoleniach naszych dzieci i wnuków. Sam mam dwoje wnuków – również mieszkańców Włoch.