W dniu 14 lipca 2011 r. Zarząd Stowarzyszenia wezwał Sejmik Województwa Mazowieckiego do weryfikacji prawnej i wstrzymania publikacji Uchwały Nr 76/11 z dnia 20 czerwca 2011 r. ustanawiającej granice obszaru ograniczonego użytkowania w sposób głęboko naruszający zasady poszanowania warunków życia i zdrowia  mieszkańców oraz ich interesy prawne.

Zdaniem Zarządu Stowarzyszenia:

1. Przed podjęciem uchwały wymagane jest ostateczne jednoznaczne ustalenie, czy Rozporządzenie Wojewody Mazowieckiego 50 z 2007 r., w którym wyznaczono OOU, utraciło, czy nie utraciło swojej ważności. Ma to wpływ na prawa nabyte obywateli do roszczeń złożonych pod rządami rozporządzenia z 2007 r.

2. Przed zmianą granic obszaru ograniczonego użytkowania zezwalających na ekspansję środowiskową działalności Lotniska Chopina  zarządzanego przez P.P.”Porty Lotnicze”, nie przeprowadzono konsultacji społecznych.

3. Prawo ochrony środowiska wymaga ograniczania oddziaływania na środowisko. Zmiana przez Sejmik Województwa Mazowieckiego – rozszerzenie powierzchni  oou z 52 km2 do 105 km2 oraz  ilość osób skazanych bezpośrednio na szkodliwość  tego źródła hałasu do 317 tys osób bez  wyegzekwowania od zarządzającego lotniskiem działań naprawczych i nałożenia na niego zakazów i nakazów  ograniczających działalność zagrażającą zdrowiu i życiu mieszkańców jest rażącym naruszeniem interesu społecznego, a także interesu prawnego właścicieli nieruchomości objętych wyznaczonym obszarem.

4. Wyznaczenie obszaru ograniczonego użytkowania, w którym brak jest ograniczenia dopuszczalnych wskaźników hałasu zewnętrznego prowadzi do całkowitej utraty wartości  domów w ogrodach (w tym jednorodzinnych), które tracą swoją wartość użytkową. Dlatego tym właścicielom winien być zapewniony wykup nieruchomości położonych w całym obszarze ograniczonego użytkowania.

5. Uchwała poprzez wyznaczenie obszaru ograniczonego użytkowania ingeruje w sposób drastyczny w konstytucyjnie gwarantowane prawo właścicieli nieruchomości położonych na tym obszarze . Prawo własności może być wprawdzie ograniczane, ale tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie w jakim nie narusza istoty prawa własności (Art.6.1 ust 3 Konstytucji RP). Ograniczenie prawa własności zawsze wiąże się z odpowiednim odszkodowaniem na rzecz właściciela. W tym przypadku pozaustawowe ponad dwukrotne rozszerzenie obszaru ograniczonego użytkowania, a więc w istocie ograniczenie właścicieli nieruchomości położonych na tym terenie w wykonywaniu prawa własności, nie podjęte zostało w drodze ustawowej a nadto w żaden sposób nie zostało wykazane, że tak znaczne rozszerzenie granic tego obszaru jest niezbędne i pozostaje w zgodzie z zasadą proporcjonalności zawartą w przywołanym przepisie Konstytucji, a nie tylko dowolnym działaniem organu administracji.