Powrót legendarnego kina

13.05.2008.

Zmieniony ( 12.05.2008. )

  

Działalność przedwojennego jeszcze kina „Ada”, dziś znanego pod nazwą „Olsztyn”, ma zostać wznowiona z końcem tego roku. Wyremontowany, rozbudowany budynek będzie filią Domu Kultury „Włochy”. Przewidywany koszt remontu to 3,7 mln złotych. Prace renowacyjne prowadzone przez konsorcjum Tiwwal oraz Holma trwają od września 2007.

Budynek kina mieści się przy ulicy Chrościckiego 14,  jego powierzchnia użytkowa wynosi 700m2. Oprócz sali kinowej (63 osobowej), przeznaczono także miejsce na sale warsztatowe i kawiarnię. Celem pomysłodawców projektu jest nie tylko działalność dostarczanie repertuaru filmowego, ale także oświatowa – z racji współpracy z dzielnicowym Domem Kultury. Zimą obejrzymy finalny efekt – prawdopodobnie w grudniu 2008 roku wyświetlony będzie tam  pierwszy film od kilkudziesięciu lat! Na razie wizualizacja ostatecznego projekt budynku zachęca do odwiedzenia miejsca.

Renowacja zabytkowej kamienicy (z 1928 lub 1929 roku) była pomysłem mieszkańców dzielnicy. Idea zrodziła się na skutek postępującego zaniedbania zabytku i wzmożonego zagrożenia bezpieczeństwa (budynek był miejscem libacji bezdomnych i chuliganów). To mieszkańcy ulic Łuki Wielkie, Globusowej, Obrońców Pokoju, Chrościckiego konsekwentnie zabiegali u radnych o podjęcie konkretnych decyzji, co do zniszczonego kina „Ada”. Początek 2008 roku był przełomowym momentem – ustalono, że budynek zostanie odnowiony, unowocześniony i wykorzystany na działalność kulturalno – oświatową.  Osiedlowa społeczność wyszła także z inicjatywą przeznaczenia jednej z sal warsztatowych dla niepełnosprawnych dzieci.

Lokalni mieszkańcy wypowiadają się więc z aprobatą na temat inwestycji, a starsi z nich – jak Pani Ela (internautka z forum gazeta.pl) z sentymentem odnoszą się do pomysłu wznowienia działalności kina: „Z kina OLSZTYN mam najpiękniejsze wspomnienia z dzieciństwa. Całe lata 70-te mieszkałam na Przyłęckiej 8. Do kina chodziłam sama i z koleżankami, za którymi teraz tęsknię tak samo jak za tym kinem. Pamiętam jak biegłam do domu po obejrzeniu „Jeźdźca bezgłowy." Bardzo sie bałam. Chodziłam do kina często. Czasami oglądałam filmy z góry, patrząc jak przewija sie szpule z filmem”.

Modernizacja osiedlowego kina jest także pretekstem do rozważań na temat funkcjonowania małych, jednosalowych kin w kontekście działalności wszechobecnych multipleksów. Wydaje się, że realizacja i łączenie projektów kulturalno – oświatowych, może być decydująca i pomocna w walce z wielkimi multipleksami kinowymi. Poza tym tworzenie tego typu miejsc jest odpowiedzią na kulturalne zapotrzebowanie lokalnej społeczności i sprzyja wzajemnej integracji.

Monika Foremniak

Komentarze użytkowników (0)

Skomentuj   Nazwa Pozostało znaków: 3600

Brak komentarzy

« poprzedni artykuł		następny artykuł »